in the PONS Dictionary
I. calumniātor <ōris> (calumnior) SUBST m abw
II. calumniātor <ōris> (calumnior) ADJ
- calumniator
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | calumniātor | calumniātōrēs |
| Genitive | calumniātōris | calumniātōrum |
| Dative | calumniātōrī | calumniātōribus |
| Accusative | calumniātōrem | calumniātōrēs |
| Ablative | calumniātōre | calumniātōribus |