in the PONS Dictionary
canōn <onis> m (Akk -ona) (griech. Fw.)
1. Plin.
- canon
-
2. Augustinus
- canon
- Kanon (Verzeichnis der Bücher des Alten Neuen Testaments)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | canōn | canonēs |
| Genitive | canonis | canonum |
| Dative | canonī | canonibus |
| Accusative | canonem | canonēs |
| Ablative | canone | canonibus |