in the PONS Dictionary
circes <citis> m (verw. m. circus, circinus) vorkl.
- circes
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | circes | circitēs |
| Genitive | circitis | circitum |
| Dative | circitī | circitibus |
| Accusative | circitem | circitēs |
| Ablative | circite | circitibus |
No example sentences available
Try using a different entry.