in the PONS Dictionary
circum-flectō <flectere, flexī, flexum> eigentl. umbiegen
1. Verg.
- circumflecto
-
2. Gell. GRAM
- circumflecto
- eine Silbe lang aussprechen
| circumflectō |
|---|
| circumflectis |
| circumflectit |
| circumflectimus |
| circumflectitis |
| circumflectunt |
| circumflectam |
|---|
| circumflectās |
| circumflectat |
| circumflectāmus |
| circumflectātis |
| circumflectant |
| circumflectebam |
|---|
| circumflectebās |
| circumflectebat |
| circumflectebāmus |
| circumflectebātis |
| circumflectebant |
| circumflecterem |
|---|
| circumflecterēs |
| circumflecteret |
| circumflecterēmus |
| circumflecterētis |
| circumflecterent |
No example sentences available
Try using a different entry.