in the PONS Dictionary
cōgnātiō <ōnis> f (nascor)
1.
- cognatio
-
2. meton.
- cognatio
-
3. übtr
- cognatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | cognātiō | cognātiōnēs |
| Genitive | cognātiōnis | cognātiōnum |
| Dative | cognātiōnī | cognātiōnibus |
| Accusative | cognātiōnem | cognātiōnēs |
| Ablative | cognātiōne | cognātiōnibus |
Examples from the PONS Dictionary (editorially verified)
- cognatio bracata iron