in the PONS Dictionary
coitus <ūs> m (coëo)
1. nachkl.
- coitus
- das Zusammentreffen (v. Gestirnen)
2. poet; nachkl.
- coitus
-
3. GRAM
- coitus
- Verschmelzung (v. Silben u. Wörtern)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | coitus | coitūs |
| Genitive | coitūs | coituum |
| Dative | coituī | coitibus |
| Accusative | coitum | coitūs |
| Ablative | coitū | coitibus |
No example sentences available
Try using a different entry.