in the PONS Dictionary
comperendinātus <ūs> m, comperendinātiō (nachkl.) <ōnis> f (comperendino)
2. spätlat
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | comperendinātus | comperendinātūs |
| Genitive | comperendinātūs | comperendinātuum |
| Dative | comperendinātuī | comperendinātibus |
| Accusative | comperendinātum | comperendinātūs |
| Ablative | comperendinātū | comperendinātibus |
No example sentences available
Try using a different entry.