in the PONS Dictionary
conciliātrīx <īcis> f (concilio)
1.
- conciliatrix
-
2.
- conciliatrix
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | conciliātrīx | conciliātrīcēs |
| Genitive | conciliātrīcis | conciliātrīcum |
| Dative | conciliātrīcī | conciliātrīcibus |
| Accusative | conciliātrīcem | conciliātrīcēs |
| Ablative | conciliātrīce | conciliātrīcibus |
No example sentences available
Try using a different entry.