in the PONS Dictionary
concitātor <ōris> m (concito)
1.
- concitator
-
2.
- concitator
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | concitātor | concitātorēs |
| Genitive | concitātōris | concitātorum |
| Dative | concitātorī | concitātoribus |
| Accusative | concitātorem | concitātorēs |
| Ablative | concitātore | concitātoribus |