in the PONS Dictionary
congeminātiō <ōnis> f (congemino) Plaut.
- congeminatio
-
- congeminatio scherzh
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | congeminātiō | congeminātiōnēs |
| Genitive | congeminātiōnis | congeminātiōnum |
| Dative | congeminātiōnī | congeminātiōnibus |
| Accusative | congeminātiōnem | congeminātiōnēs |
| Ablative | congeminātiōne | congeminātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- confulgeo
- confundo
- confusicius
- confusio
- confusus
- congeminatio
- congemino
- congemo
- congeneralis
- congenitus
- conger