in the PONS Dictionary
cōn-sentiō <sentīre, sēnsī, sēnsum>
1.
- consentio
- übereinstimmen, einig sein, sich einigen (mit: cum o. Dat; über, in etw.: de o. in re) [ cum populi Romani voluntate; de amicitiae utilitate; de rei publicae salute; sibi sich treu bleiben, konsequent sein ]
2.
- consentio
- einstimmig beschließen (m. Akk; ut; Infin; A.C.I. des Gerundivs)
3.
- consentio
-
4. (v. Sachen)
- consentio
- übereinstimmen, harmonieren, passen (abs.; inter se; cum re; Dat; de)
| cōnsentīō |
|---|
| cōnsentīs |
| cōnsentīt |
| cōnsentīmus |
| cōnsentītis |
| cōnsentīunt |
| cōnsentīam |
|---|
| cōnsentīās |
| cōnsentīat |
| cōnsentīāmus |
| cōnsentīātis |
| cōnsentīant |
| cōnsentīebam |
|---|
| cōnsentīebās |
| cōnsentīebat |
| cōnsentīebāmus |
| cōnsentīebātis |
| cōnsentīebant |
| cōnsentīrem |
|---|
| cōnsentīrēs |
| cōnsentīret |
| cōnsentīrēmus |
| cōnsentīrētis |
| cōnsentīrent |
No example sentences available
Try using a different entry.