in the PONS Dictionary
convīctiō <ōnis> f (convivo)
- convictio
-
- convictiones domesticae meton.
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | convīctiō | convīctiōnēs |
| Genitive | convīctiōnis | convīctiōnum |
| Dative | convīctiōnī | convīctiōnibus |
| Accusative | convīctiōnem | convīctiōnēs |
| Ablative | convīctiōne | convīctiōnibus |