in the PONS Dictionary
coortus <ūs> m (coorior) Lucr.
- coortus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | coortus | coortūs |
| Genitive | coortūs | coortuum |
| Dative | coortuī | coortibus |
| Accusative | coortum | coortūs |
| Ablative | coortū | coortibus |
No example sentences available
Try using a different entry.