in the PONS Dictionary
dē-secō <secāre, secuī, sectum>
| dēsecō |
|---|
| dēsecās |
| dēsecat |
| dēsecāmus |
| dēsecātis |
| dēsecant |
| dēsecem |
|---|
| dēsecēs |
| dēsecet |
| dēsecēmus |
| dēsecētis |
| dēsecent |
| dēsecābam |
|---|
| dēsecābās |
| dēsecābat |
| dēsecābāmus |
| dēsecābātis |
| dēsecābant |
| dēsecārem |
|---|
| dēsecārēs |
| dēsecāret |
| dēsecārēmus |
| dēsecārētis |
| dēsecārent |