in the PONS Dictionary
dīgnitās <ātis> f (dignus)
1.
- dignitas
-
2.
3. (v. menschl. Körper)
- dignitas
-
4. (v. Gebäuden u. Örtl.)
- dignitas
-
5.
6.
7. (sittl.)
8. Tac. (v. Ausdruck)
- dignitas
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dīgnitās | dīgnitātēs |
| Genitive | dīgnitātis | dīgnitātum |
| Dative | dīgnitātī | dīgnitātibus |
| Accusative | dīgnitātem | dīgnitātēs |
| Ablative | dīgnitāte | dīgnitātibus |
No example sentences available
Try using a different entry.