in the PONS Dictionary
dīmissiō <ōnis> f (dimitto)
1.
- dimissio
-
2.
- dimissio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dīmissiō | dīmissiōnēs |
| Genitive | dīmissiōnis | dīmissiōnum |
| Dative | dīmissiōnī | dīmissiōnibus |
| Accusative | dīmissiōnem | dīmissiōnēs |
| Ablative | dīmissiōne | dīmissiōnibus |