in the PONS Dictionary
di-scindō <scindere, scidī, scissum>
| discindō |
|---|
| discindis |
| discindit |
| discindimus |
| discinditis |
| discindunt |
| discindam |
|---|
| discindās |
| discindat |
| discindāmus |
| discindātis |
| discindant |
| discindebam |
|---|
| discindebās |
| discindebat |
| discindebāmus |
| discindebātis |
| discindebant |
| discinderem |
|---|
| discinderēs |
| discinderet |
| discinderēmus |
| discinderētis |
| discinderent |
No example sentences available
Try using a different entry.