in the PONS Dictionary
discō <discere, didicī, –>
1.
- disco
- lernen, etw studieren; kennenlernen; sich in/über etw unterrichten, etw erfahren (etw v. jmdm.: alqd ab, de, ex alqo; m. Infin; A. C. I.; indir. Frages.) [ius civile; artes; litteras lesen u. schreiben lernen; dialecticam ab eo Stoico; id ex istis fastis; virtutem a (ex) patre; alqd ex testibus; apud alqm litteras]
2. poet
- disco
-
| discō |
|---|
| discis |
| discit |
| discimus |
| discitis |
| discunt |
| discam |
|---|
| discās |
| discat |
| discāmus |
| discātis |
| discant |
| discebam |
|---|
| discebās |
| discebat |
| discebāmus |
| discebātis |
| discebant |
| discerem |
|---|
| discerēs |
| disceret |
| discerēmus |
| discerētis |
| discerent |
No example sentences available
Try using a different entry.