in the PONS Dictionary
disiūnctiō <ōnis> f (disiungo)
1.
- disiunctio
-
2.
- disiunctio
-
3. (in der Dialektik)
- disiunctio
-
4. RHET
- disiunctio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | disiūnctiō | disiūnctiōnēs |
| Genitive | disiūnctiōnis | disiūnctiōnum |
| Dative | disiūnctiōnī | disiūnctiōnibus |
| Accusative | disiūnctiōnem | disiūnctiōnēs |
| Ablative | disiūnctiōne | disiūnctiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.