in the PONS Dictionary
displicentia <ae> f (displiceo) Sen.
- displicentia
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | displicentia | displicentiae |
| Genitive | displicentiae | displicentiārum |
| Dative | displicentiae | displicentiīs |
| Accusative | displicentiam | displicentiās |
| Ablative | displicentiā | displicentiīs |