in the PONS Dictionary
dissertiō <ōnis> f (dissero²)
1.
- dissertio
-
2. Gell.
- dissertio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dissertiō | dissertiōnēs |
| Genitive | dissertiōnis | dissertiōnum |
| Dative | dissertiōnī | dissertiōnibus |
| Accusative | dissertiōnem | dissertiōnēs |
| Ablative | dissertiōne | dissertiōnibus |