in the PONS Dictionary
dis-terminō <termināre>
| disterminō |
|---|
| disterminās |
| disterminat |
| distermināmus |
| disterminātis |
| disterminant |
| disterminem |
|---|
| disterminēs |
| disterminet |
| disterminēmus |
| disterminētis |
| disterminent |
| disterminābam |
|---|
| disterminābās |
| disterminābat |
| disterminābāmus |
| disterminābātis |
| disterminābant |
| disterminārem |
|---|
| disterminārēs |
| distermināret |
| disterminārēmus |
| disterminārētis |
| disterminārent |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- dissulto
- dissuo
- dissupo
- dissutus
- distabesco
- disterminare
- distermino
- distichon
- distichum
- distimulo
- distinctio