in the PONS Dictionary
excubitrīx <rīcis> f (excubitor) Sen.
- excubitrix
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | excubitrīx | excubitrīcēs |
| Genitive | excubitrīcis | excubitrīcum |
| Dative | excubitrīcī | excubitrīcibus |
| Accusative | excubitrīcem | excubitrīcēs |
| Ablative | excubitrīce | excubitrīcibus |