in the PONS Dictionary
exorcizō <exorcizāre> (griech. Fw.)
1. spätlat
2. mlt.
| exorcizō |
|---|
| exorcizās |
| exorcizat |
| exorcizāmus |
| exorcizātis |
| exorcizant |
| exorcizem |
|---|
| exorcizēs |
| exorcizet |
| exorcizēmus |
| exorcizētis |
| exorcizent |
| exorcizābam |
|---|
| exorcizābās |
| exorcizābat |
| exorcizābāmus |
| exorcizābātis |
| exorcizābant |
| exorcizārem |
|---|
| exorcizārēs |
| exorcizāret |
| exorcizārēmus |
| exorcizārētis |
| exorcizārent |
No example sentences available
Try using a different entry.