in the PONS Dictionary
ībis <Gen. ībis [o. ībidis] > f (Akk -im) (griech. Fw.)
- ibis
- der Ibis (Wasservogel); Titel eines Schmähgedichts des Ovid
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | ībis | ībēs / ībīdēs |
| Genitive | ībis / ībīdis | ībium / ībīdum |
| Dative | ībīdi | ībīdibus |
| Accusative | ībīdem / ībin / ibim | ībēs / ībīdas |
| Ablative | ībīde | ībīdibus |
No example sentences available
Try using a different entry.