in the PONS Dictionary
imitāmen <āminis> nt (imitor) Ov.
- imitamen
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | imitāmen | imitāāminēs |
| Genitive | imitāāminis | imitāāminum |
| Dative | imitāāminī | imitāāminibus |
| Accusative | imitāāminem | imitāāminēs |
| Ablative | imitāāmine | imitāāminibus |
No example sentences available
Try using a different entry.