in the PONS Dictionary
im-minuō <minuere, minuī, minūtum>
1.
- imminuo
-
2. übtr
- imminuo
-
3.
- imminuo
-
4. Tac.
- imminuo
-
| imminuō |
|---|
| imminuis |
| imminuit |
| imminuimus |
| imminuitis |
| imminuunt |
| imminuam |
|---|
| imminuās |
| imminuat |
| imminuāmus |
| imminuātis |
| imminuant |
| imminuebam |
|---|
| imminuebās |
| imminuebat |
| imminuebāmus |
| imminuebātis |
| imminuebant |
| imminuerem |
|---|
| imminuerēs |
| imminueret |
| imminuerēmus |
| imminuerētis |
| imminuerent |
No example sentences available
Try using a different entry.