in the PONS Dictionary
impūritās <ātis>, impūritia <ae> Plaut. f (impurus)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | impūritās | impūritātēs |
| Genitive | impūritātis | impūritātum |
| Dative | impūritātī | impūritātibus |
| Accusative | impūritātem | impūritātēs |
| Ablative | impūritāte | impūritātibus |