in the PONS Dictionary
incarnātiō <ōnis> f (incarno) Eccl.
- incarnatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | incarnātiō | incarnātiōnēs |
| Genitive | incarnātiōnis | incarnātiōnum |
| Dative | incarnātiōnī | incarnātiōnibus |
| Accusative | incarnātiōnem | incarnātiōnēs |
| Ablative | incarnātiōne | incarnātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.