in the PONS Dictionary
indāgātrīx <īcis> f (indagator)
- indagatrix
-
- philosophia, indagatrix virtutis Cic.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | indāgātrīx | indāgātrīcēs |
| Genitive | indāgātrīcis | indāgātrīcum |
| Dative | indāgātrīcī | indāgātrīcibus |
| Accusative | indāgātrīcem | indāgātrīcēs |
| Ablative | indāgātrīce | indāgātrīcibus |