in the PONS Dictionary
in-dūcō <dūcere, dūxī, ductum>
1.
- induco
- etw. darüberziehen, über etw. ziehen (alqd; alqd super alqd; alqd alci rei) [ pontem flumini schlagen über; übtr umbram terris verbreiten über; humanam formam membris Menschengestalt annehmen ]
2.
- induco
-
4. (auf der Wachstafel)
- induco
-
5. übtr
- induco
-
6.
- induco
-
- induco übtr
-
7. (als Gattin)
- induco
-
9.
10. (Personen in einem Schrift- od Bühnenstück)
11.
- induco
-
12. übtr
- induco
-
13.
indūcō <dūcere, dūxī, ductum>
| indūcō |
|---|
| indūcis |
| indūcit |
| indūcimus |
| indūcitis |
| indūcunt |
| indūcam |
|---|
| indūcās |
| indūcat |
| indūcāmus |
| indūcātis |
| indūcant |
| indūcebam |
|---|
| indūcebās |
| indūcebat |
| indūcebāmus |
| indūcebātis |
| indūcebant |
| indūcerem |
|---|
| indūcerēs |
| indūceret |
| indūcerēmus |
| indūcerētis |
| indūcerent |
No example sentences available
Try using a different entry.