in the PONS Dictionary
indūtus2
→ induo
See also
induō <induere, induī, indūtum> (vgl. exuo)
1.
2.
4.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | indūtus | indūtūs |
| Genitive | indūtūs | indūtuum |
| Dative | indūtuī | indūtibus |
| Accusative | indūtum | indūtūs |
| Ablative | indūtū | indūtibus |