in the PONS Dictionary
īn-findō <findere, fidī, fissum> Verg.
| īnfindō |
|---|
| īnfindis |
| īnfindit |
| īnfindimus |
| īnfinditis |
| īnfindunt |
| īnfindam |
|---|
| īnfindās |
| īnfindat |
| īnfindāmus |
| īnfindātis |
| īnfindant |
| īnfindebam |
|---|
| īnfindebās |
| īnfindebat |
| īnfindebāmus |
| īnfindebātis |
| īnfindebant |
| īnfinderem |
|---|
| īnfinderēs |
| īnfinderet |
| īnfinderēmus |
| īnfinderētis |
| īnfinderent |