in the PONS Dictionary
īnfrāctus <a, um> P. Adj. zu infringo
1.
- infractus
-
2. Ov.
- infractus
-
3.
- infractus
-
4.
- infractus
-
5. RHET
- infractus
-
See also
īn-fringō <fringere, frēgī, frāctum> (frango)
2. übtr
-
- beugen, schwächen, entkräften, lähmen [ animum, spem alcis; exercitūs virtutem; furorem alcis; famam; tributa herabsetzen ]
3. (einen polit. od. moral. Zustand)
-
- erschüttern, untergraben, vereiteln [ alcis potentiam; Drusi tribunatum; conatūs adversariorum; alcis gloriam ]
4. RHET
No example sentences available
Try using a different entry.