in the PONS Dictionary
in-natō <natāre>
1.
- innato
-
2. (m. Dat) poet; nachkl.
| innatō |
|---|
| innatās |
| innatat |
| innatāmus |
| innatātis |
| innatant |
| innatem |
|---|
| innatēs |
| innatet |
| innatēmus |
| innatētis |
| innatent |
| innatābam |
|---|
| innatābās |
| innatābat |
| innatābāmus |
| innatābātis |
| innatābant |
| innatārem |
|---|
| innatārēs |
| innatāret |
| innatārēmus |
| innatārētis |
| innatārent |