in the PONS Dictionary
īnstīnctor <ōris> m (instinguo)
- instinctor
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | īnstīnctor | īnstīnctorēs |
| Genitive | īnstīnctōris | īnstīnctorum |
| Dative | īnstīnctorī | īnstīnctoribus |
| Accusative | īnstīnctorem | īnstīnctorēs |
| Ablative | īnstīnctore | īnstīnctoribus |
No example sentences available
Try using a different entry.