in the PONS Dictionary
invocātiō <ōnis> f (invoco) nachkl.
- invocatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | invocātiō | invocātiōnēs |
| Genitive | invocātiōnis | invocātiōnum |
| Dative | invocātiōnī | invocātiōnibus |
| Accusative | invocātiōnem | invocātiōnēs |
| Ablative | invocātiōne | invocātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.