in the PONS Dictionary
itiner <eris> nt altl.
→ iter
See also
iter <itineris> nt
iter <itineris> nt (ire)
2.
3. meton.
a.
-
- Tagereise, Tagemarsch (als Wegstrecke o. Längenmaß) [ paucorum dierum wenige Tagemärsche; dierum iter quadraginta; magnum Eilmarsch ]
b.
4. (konkr.)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | itiner | itinerēs |
| Genitive | itineris | itinerum |
| Dative | itinerī | itineribus |
| Accusative | itinerem | itinerēs |
| Ablative | itinere | itineribus |