in the PONS Dictionary
I. litō <litāre> VERB intr
1.
2. (vom Opfer)
| litō |
|---|
| litās |
| litat |
| litāmus |
| litātis |
| litant |
| litem |
|---|
| litēs |
| litet |
| litēmus |
| litētis |
| litent |
| litābam |
|---|
| litābās |
| litābat |
| litābāmus |
| litābātis |
| litābant |
| litārem |
|---|
| litārēs |
| litāret |
| litārēmus |
| litārētis |
| litārent |