in the PONS Dictionary
marmorārius <ī> m (marmor) Sen.
- marmorarius
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | marmorārius | marmorāriī |
| Genitive | marmorāriī | marmorāriōrum |
| Dative | marmorāriō | marmorāriīs |
| Accusative | marmorārium | marmorāriōs |
| Ablative | marmorāriō | marmorāriīs |