in the PONS Dictionary
I. sōns <Gen. sontis> ADJ
mōns <montis> m (vgl. e-mineo, pro-mineo, minae, mentum)
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | mōns | montēs, montis |
| Genitive | montis | montum |
| Dative | montī | montibus |
| Accusative | montem | montēs |
| Ablative | monte | montibus |
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | dāns | dantēs |
| Genitive | dantis | dantum |
| Dative | dantī | dantibus |
| Accusative | dantem | dantēs |
| Ablative | dante | dantibus |