in the PONS Dictionary
nūmen <minis> nt (nuo)
3.
6. (v. röm. Kaisern u. v. Angehörigen der Kaiserfamilie)
- numen poet; nachkl.
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | nūmen | nūminēs |
| Genitive | nūminis | nūminum |
| Dative | nūminī | nūminibus |
| Accusative | nūminem | nūminēs |
| Ablative | nūmine | nūminibus |
No example sentences available
Try using a different entry.