in the PONS Dictionary
obitus1
P. P. P. v. obeo
See also
I. ob-eō <īre, iī (īvī), itum> VERB intr
II. ob-eō <īre, iī (īvī), itum> VERB trans
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obitus | obitūs |
| Genitive | obitūs | obituum |
| Dative | obituī | obitibus |
| Accusative | obitum | obitūs |
| Ablative | obitū | obitibus |