in the PONS Dictionary
observitō <observitāre>
Intens. v. observo
See also
ob-servō <servāre>
1. (m. Akk)
3. übtr
| observitō |
|---|
| observitās |
| observitat |
| observitāmus |
| observitātis |
| observitant |
| observitem |
|---|
| observitēs |
| observitet |
| observitēmus |
| observitētis |
| observitent |
| observitābam |
|---|
| observitābās |
| observitābat |
| observitābāmus |
| observitābātis |
| observitābant |
| observitārem |
|---|
| observitārēs |
| observitāret |
| observitārēmus |
| observitārētis |
| observitārent |
No example sentences available
Try using a different entry.
Browse the dictionary
- obsequentia
- obsequiosus
- obsequium
- obsequor
- obsero
- observitare
- observito
- observo
- obses
- obsessio
- obsessor