in the PONS Dictionary
obstāculum <ī> nt (obsto) Sen.
- obstaculum
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | obstāculum | obstācula |
| Genitive | obstāculī | obstāculōrum |
| Dative | obstāculō | obstāculīs |
| Accusative | obstāculum | obstācula |
| Ablative | obstāculō | obstāculīs |
No example sentences available
Try using a different entry.