in the PONS Dictionary
odōrātus1 <ūs> m (odoror)
2.
- odoratus
-
odōrātus2 <a, um> (odor) poet; nachkl.
- odoratus
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | odōrātus | odōrātūs |
| Genitive | odōrātūs | odōrātuum |
| Dative | odōrātuī | odōrātibus |
| Accusative | odōrātum | odōrātūs |
| Ablative | odōrātū | odōrātibus |