in the PONS Dictionary
per-mingō <mingere, mīnxī, –> vorkl.; poet
- permingo
-
| permingō |
|---|
| permingis |
| permingit |
| permingimus |
| permingitis |
| permingunt |
| permingam |
|---|
| permingās |
| permingat |
| permingāmus |
| permingātis |
| permingant |
| permingebam |
|---|
| permingebās |
| permingebat |
| permingebāmus |
| permingebātis |
| permingebant |
| permingerem |
|---|
| permingerēs |
| permingeret |
| permingerēmus |
| permingerētis |
| permingerent |
No example sentences available
Try using a different entry.