in the PONS Dictionary
perturbātiō <ōnis> f (perturbo)
1.
- perturbatio
- Verwirrung, Unordnung, Störung, Sturm [ rationis atque ordinis; vitae; valetudinis; animorum; hostium; comitiorum stürmische Auftritte in; fortunae et sermonis verwirrender Wechsel von Nachrichten; caeli ]
2. POL
3.
- perturbatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | perturbātiō | perturbātiōnēs |
| Genitive | perturbātiōnis | perturbātiōnum |
| Dative | perturbātiōnī | perturbātiōnibus |
| Accusative | perturbātiōnem | perturbātiōnēs |
| Ablative | perturbātiōne | perturbātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.