in the PONS Dictionary
praefātiō <ōnis> f (praefor)
1.
- praefatio
-
2. nachkl.
- praefatio
-
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nominative | praefātiō | praefātiōnēs |
| Genitive | praefātiōnis | praefātiōnum |
| Dative | praefātiōnī | praefātiōnibus |
| Accusative | praefātiōnem | praefātiōnēs |
| Ablative | praefātiōne | praefātiōnibus |
No example sentences available
Try using a different entry.