in the PONS Dictionary
prōdesse1
Infin Präs v. prosum
See also
prō-sum1 <prōdesse, prōfuī, prōfutūrus>
| prōsum |
|---|
| prōdes |
| prōdest |
| prōsumus |
| prōdestis |
| prōsunt |
| prōsim |
|---|
| prōsīs |
| prōsit |
| prōsīmus |
| prōsītis |
| prōsint |
| prōderam |
|---|
| prōderās |
| prōderat |
| prōderāmus |
| prōderātis |
| prōderant |
| prōdessem |
|---|
| prōdessēs |
| prōdesset |
| prōdessēmus |
| prōdessētis |
| prōdessent |
No example sentences available
Try using a different entry.